I Kill Giants Review

I Kill Giants Review

I Kill Giants probeert op een filmische manier te laten zien hoe kinderen met problemen om kunnen gaan

I Kill Giants probeert op een filmische manier te laten zien hoe kinderen met problemen om kunnen gaan
Bron: IMDB & XYZ Media | I Kill Giants

Een tijd geleden kwam de trailer van ‘I Kill Giants’ uit. De beelden lieten een magische wereld zien, waar een jong meisje het op nam tegen gigantische monsters. Het gevoel dat ik deze film eerder hadden gezien, schoten door mijn hoofd heen. Niet met dezelfde titel, maar de vergelijkingen met ‘A Monster Calls’ waren er zeker.

De producer, Chris Columbus van de Harry Potter franchise heeft aan de film gewerkt. Waardoor de film qua verwachtingen direct de lucht in schoot. Hij weet al jaren hoe hij een magisch gevoel weet toe te voegen aan de franchise dat is geschreven voor door J.K. Rowling. Een andere gelijkenis, is dat de film uit een boek komt. Joe Kelly en J. M. Ken Niimura schreven het boek en zijn ook nouw betrokken bij de film.

Wat Anders Walter, de regisseur van ‘I Kill Giants’ voor deze film had gemaakt zijn een aantal shorts. Zowel als regisseur, maar ook als schrijver of verantwoordelijk voor de speciale effecten. Weet hij van deze boek verfilming een goede speelfilm te maken. Zodat jij als kijker blijft kijken en niet probeert af te haken.

In de film ‘I Kill Giants’ volg je de jonge Barbara Thorson, zij heeft geen makkelijk leven. Om op een goede manier te overleven heeft zij een wereld om zich heen gebouwd waar zij in lijkt te verdwijnen. De fantasie wereld en realiteit lopen steeds verder door elkaar heen. Wanneer het pesten en de problemen zich opstapelen, stapt Mrs. Mollé de school binnen. Zij is de nieuwe psycholoog enprobeert Barbara te helpen.

Het probleem waar zij mee worstelt is de ziekte van haar moeder. Waardoor Barbara haar oudere zus Karen het hele huishouden op zich heeft genomen. Het monster waar Barbara het tegen op wilt nemen is de ziekte, want haar moeder moet beter worden. Wat zij onder ogen moet komen is dat haar moeder ziek is, en misschien wel niet meer beter kan worden.

De recensie van I Kill Giants

De makers laten je vanaf de eerste minuten wennen aan de sfeer van ‘I Kill Giants’. Zij doen er ook alles aan om je aandacht vast te houden. Door de meest prachtige omgeving te kiezen en het zo filmisch mogelijk maken. Op zo’n manier dat het bijna ongeloofwaardig wordt. Zoals dat Barbara met een aantal kaarsen op haar veilige plek zit. De veilige en eigen plekken van de jonge dame zijn op een prachtige manier gemaakt. Een plek waar jij je zelf ziet terug trekken en kan verdrinken in alle spullen die er liggen.

De beste acteurs die in de film te zien zijn, zijn Zoe Saldana en Madison Wolfe. Diegene die de psycholoog en de jonge Barbara spelen. De interactie die zij samen hebben is goed, maar toch is de rol van Madison op zo’n manier geschreven dat ik mij als kijker op den duur ga irriteren hoe zij blijft doen. Er zijn een aantal mensen die haar willen helpen, maar zij blijft maar bot door de mensen van zich af te duwen.

I Kill Giants probeert op een filmische manier te laten zien hoe kinderen met problemen om kunnen gaan
Bron: IMDB & XYZ Films | I Kill Giants

Ook is het script wat de film tegenhoudt. Je blijft tot bijna aan het eind van de film kijken zonder dat je uitleg krijgt wat er precies aan de hand is. Je moet zelf maar iets invullen om het verhaal te kunnen volgen, wat het inleven in de verschillende karakters heel moeilijk maakt. Vanaf het moment dat je snapt wat er aan de hand is, kan de vergelijking met ‘A Monster Calls’ niet uitblijven.

De boekverfilming van I Kill Giants weet met de locaties en decors op te vallen

Want beide films lijken het zelfde verhaal te willen vertellen. Alleen lijkt de eerst uitgekomen film daar een beter werk van hebben gemaakt dan de recent uitgekomen film. Ook krijg je een beeld, dankzij de trailer, dat de film vol met magie zit. Terwijl dat pas op het einde van ‘I Kill Giants’ op gang komt. Maar wanneer het los gaat, weten de makers het ook om krachtig neer te zetten.

De boekverfilming van I Kill Giants weet met de locaties en decors op te vallen
Bron: IMDB & XYZ Media | I Kill Giants

De ‘I Kill Giants’ is een prima film om op een natte of juist extra warme middag te gaan kijken. Je moet in de stemming zijn voor een film die als langdradig en kabbelend over kan komen. Het sterkste punt van ‘I Kill Giants’ is te zien in het beeld, van de prachtige locaties tot en met de magische en filmische decors.

Jimmy
Jimmy

Ik ben Jimmy en schrijf over alles wat entertainment op beeld is. Van televisie programma's, series tot en met on demand en bioscoop films.

No comments yet. Be the first one to leave a thought.
Leave a comment

Leave a Comment

%d bloggers liken dit: