Bron: Peter Hershey & Unsplash

De boodschap van Pride Amsterdam

Wat is de boodschap van Pride Amsterdam, na het zien van de documentaires, films en andere programma?

Het is alweer een week geleden dat er een hele hoop mensen op boot stonden of aan de zijkant keken naar deze mensen. Oftewel Pride Amsterdam is voorbij. Wat bekend dat voor vele mensen het normale leven weer begint. Zij kunnen of mogen in het dagelijks leven niet zijn wie zij willen zijn. Daarom wilde ik dit bericht schrijven om de boodschap van Pride Amsterdam op televisie over te brengen.

Gedurende Pride Amsterdam werd NPO 3 ingericht om de Nederlandse televisie kijker te voorzien van de nodige LGBTQIA+ content. Waarbij mensen die normaal gesproken niets te maken hebben met de gemeenschap, krijgen te zien hoe het er aan toe kan gaan. Ik heb grotendeels van de content, films, documentaires en andere programma’s gezien. Waar ik een vreemde nasmaak aan over hield.

In eerste instantie wilde ik de hoogte punten van de Pride op een rij zetten. Toch voelde dat verkeerd om te doen, omdat er nog heel veel werk moet worden gedaan. Voordat grotendeels van de Nederlandse inwoner mensen van de LGBTQIA+ gemeenschap worden geaccepteerd. Hier wil ik mijn steentje aan bij dragen. Ook al voelt het als een druppel op een gloeiende plaat.

Ik kan met dit bericht geen werelden veranderen. Mijn doel is bereikt als ik iemand kan laten na denken over zijn of haar denkwijze over mensen om zich heen. Waarbij ik mijn persoonlijke verhaal, samen met de boodschap van Pride Amsterdam om dat voor elkaar te krijgen.

De documentairs bij NPO 3 lieten de keiharde realiteit zien

Wat is de boodschap van Pride Amsterdam, na het zien van de documentaires, films en andere programma?
Bron: Mark Boss & Unsplash

De documentaires die tijdens Pride Amsterdam werden getoond bij NPO 3, lieten een goed beeld zien van de realiteit. Heel veel mensen roepen dat zij homoseksualiteit of andere mensen van de LGBTQIA+ gemeenschap accepteren. Toch is de werkelijkheid anders. Wat door onder andere Ellie Lust en Nicolaas Veul werd getoond

. Het is allemaal ‘oké’, zolang het niet te dicht in de buurt komt. Of zolang mensen maar normaal doen.

Alsof iemand zichzelf niet moet zijn, en mee moet doen wat volgens de samenleving ‘normaal’ wordt gevonden. Daar komt bij dat de cultuur in Nederland zo is gegroeid, dat je homo, flikker of een ieder ander woord zonder enige concequentie kan worden gebruikt. Er worden talloze grappen gemaakt op bijvoorbeeld televisie. Waardoor het bijna bij de inburgeringscursus kan worden toegevoegd.

Als daar naar gevraagd wordt, dan zit er geen betekenis achter. Terwijl de ander geen besef heeft wat een groot deel van de LGBTQIA+ gemeenschap heeft doorstaan om uit de kast te komen of volwassen te worden. Daar gaat veel verdriet, boosheid en eenzaamheid aan vooraf. Zelf heb ik het geluk gehad dat mensen in mijn omgeving positief op mijn coming-out hadden gereageerd. Waardoor de negativiteit thuis uit bleef.

Toch was mijn middelbare school tijd vreselijk, want daar werd het woord ‘homo’ ook als stopwoord gebruikt. Ik haalde het niet eens in mijn hoofd om te zeggen dat ik op mannen val. De grappen en opmerkingen werden al gemaakt, ik wilde het niet nog erger maken. Die vier jaar van mijn leven heb ik ook ver weg gestopt. Ik wil er niets mee te maken hebben. Niet met deze mensen of terugkeren naar de plek waar dat alles naar mijn hoofd werd geslingerd.

Wordt er anno 2019 wel geluisterd naar elkaar?

Wat is de boodschap van Pride Amsterdam, na het zien van de documentaires, films en andere programma?
Bron: Anna Biasoli & Unsplash

Terug naar het nu. Hoe hard Nederland ook schreeuwt dat alles en iedereen wordt geaccepteerd, staan wij op een punt waar het harde werk verder kan groeien of in elkaar zakken. De samenleving lijkt tegen over elkaar te staan, als het om geloof, denkwijze, cultuur of manier van leven gaat.

Ik heb het gevoel dat een ieder zijn of haar standpunt blijft verkondigen zonder dat er naar een ander wordt geluisterd. Waardoor de strijd dat tot op heden is gevoerd, opnieuw moet worden gedaan. Bijvoorbeeld dat bepaalde groepen mensen bij de LGBTQIA+ gemeenschap willen horen. Dat mag, zolang het door de beugel kan of niet strafbaar is om te doen.

Zelf heb ik ook mijn vooroordelen als het om een ander gaat. Toch ga ik een gesprek aan zonder de oordelen mee te nemen. Een ieder verdiend het om te zijn wie hij/zij is. Zolang jij er niemand kwaad mee doet, ben ik de laatste om daar iets van te zeggen. De boodschap van Pride Amsterdam is alleen het tegenovergestelde.

Mensen vinden dat zij het recht hebben om alles te zeggen tegen een ander. Denk eerste na of je daar iemand mee helpt. Zo niet? Hou het voor je, want een ander wordt er alleen maar mee gekwetst. Laat staan om een ander in elkaar te trappen. Wat bereik jij ermee? Helemaal niets! Er is gelukkig een hele hoop liefde, begrip en groei. Want door al de negativiteit zal je dat bijna vergeten.

De boodschap van Pride Amsterdam wordt met een kleurrijke en positieve parade afgesloten

Een Canal Parade is de perfecte afsluiter, en hoort bij de boodschap van Pride Amsterdam. De mensen van de LGBTQIA+ gemeenschap moeten zichzelf kunnen zijn. Waar de wereld kan zien wat er tot nu toe is bereikt, en het einde is nog lang niet in zicht. Het laatste punt dat ik wil bespreken is ‘straight pride’.

Iets wat ik totale onzin vindt. Als je hetero bent hoef je niet uit te kast te komen. Wordt je niet uitgescholden omdat je op meisjes/jongen valt. Of erger in elkaar geslagen. Mensen van de LGBTQIA+ gemeenschap moeten hun hele leven een strijd leveren om gelijk te worden behandeld. Want dat is alles wat wij willen!

Latest Reviews

Ook interessant
Creative
How does the tattoo look like when you’re old