Pittige Tijden was mijn jeugd

Carlo en Irene lieten kinderen tot volwassenen op zaterdagochtend naar Pittige Tijden kijken

Pittge Tijden Album Cover
Bron: Discogs.com

Tijdens mijn jonge jaren waren Carlo en Irene de presentatoren die het kinderprogramma Telekids presenteerde. Op de zaterdagochtend ging je naar beneden terwijl je ouders sliepen. Je ging voor de buis zitten en je ochtend bestond uit televisie kijken en wel naar Telekids.
Een programma dat vol met verschillende rubrieken zat, maar het leukste na de blubber-power-race en Harry de hengst was toch Pittige Tijden. Goede Tijden, Slechte Tijden bestond een aantal jaar en Carlo en Irene waren te zien in de persiflage versie van de Nederlandse soap.

Als je toen jong was (ook volwassen mensen keken er naar) en keek televisie dan was dit het programma dat je moest zien. Tijdens het programma kwamen er een hoop BN’ers voor een gastrol en de één paste perfect en de ander wat minder. De leukste gastrollen waren de acteurs die in de volwassen versie van de soap te zien waren. Zij namen de eigen karakters op de hak en als kind was dat het leukst om te zien.
Het hele programma Telekids zat vol met muziek. Carlo en Irene zongen intro’s en die waren mateloos populair.

De muziek van Telekids en Pittige Tijden heb ik grijs gedraaid

Omdat ik een groot fan was kreeg ik op een dag de cd die het programma had uitgebracht. Voor mij was het een feest der herkenning en heb het grijs gedraaid. Wat het nog leuker maakte was dat Carlo en Irene in de huis kropen van alle Pittige Tijden personages en een lied maakte. Het paste perfect en het was overgoten met het gevoel dat je kreeg bij de serie. Het nam zichzelf niet al te serieus en op en top ‘fout’ jaren ’90 nummer.

Je hoorde de inspiratie van de jaren ’90 popbands of duo’s als ‘Aqua’, ‘Cartoons’, ‘Vengaboys’ en ‘Toybox’. De muziek was heel erg catchy en bleef de hele dag in je hoofd zitten. Als je het op hebt staan kan je het uit volle borst mee zingen of in mijn geval, mee blèren. En als klein jongetje was het heel erg dansbaar. Hoe ik precies danste kan ik mij niet meer voor de geest halen. Maar dat de voeten van de vloer gingen, dat wel.
Als ik de nummer ‘Soap, Soap, wij willen soap’ en ‘Een Pittig Deuntje’ hoor ga ik direct terug in de tijd.

Dit is één van mijn ‘guilty pleasures’ als het om muziek gaat. Vorige week deelde ik de muziek van Robyn. Haar gelijknamige album heb ik ook grijs gedraaid. Wil je meer lezen? Klik hier om alles over de muziek van vorige week te lezen en te beluisteren.

Latest Reviews

Ook interessant
Is de spin-off Chantal Komt Werken een hit?